Nieuwsbrief Stichting Filibata - augustus 2008


In Nederland is de vakantie voorbij, de kinderen gaan weer naar school. De vakantie voor de Filippijnse kinderen is een tijdje geleden al afgelopen. Sommigen van hen gaan nu naar een nieuwe school: het ‘Damascus Learning Center’. In deze nieuwsbrief stellen we onze nieuwe ambassadeur voor die in een aantal maanden in dit Learning Center zal verblijven. Ook kunt u een interview lezen met Gemma, een houseparent en leerkracht van de kleinste kinderen. In deze nieuwsbrief wordt verder aandacht besteed aan oude en nieuwe projecten; we hebben veel gedaan, terug te lezen in het jaarverslag van 2007, en we hebben leuke plannen voor de toekomst! Veel leesplezier!


Een interview met Gemma


Om u een goede indruk te geven van het leven in de tehuizen die wij steunen, interviewen wij voor elke nieuwsbrief een kind of medewerker. Deze keer is dat Gemma, lerares en ‘houseparent’ (op de bovenste foto uiterst rechts, op de onderste uiterst links).

Hoe heet je? Maria Gemma Valeza.

Waar woon je? In Bustos in een barangay (wijk) buiten het dorp met uitzicht over de rijstvelden.

Wat is je gezinssituatie? Ik woon samen met mijn man, mijn broer, Jonice het neefje van mijn man en onze pleegzoon Eman.

Hoe oud ben je? Ik ben 40 jaar.

Hoe lang werk je al in Bethlehem House of Bread? Sinds september 2001, dus deze komende september 8 jaar.

Wat voor werk doe je in Bethlehem House of Bread? Van alles. Zo ben ik lerares van de peuters en kleuters, coördinator van de speciale kinderen en houseparent (verzorgerster van een groep kinderen). Ik spring in waar nodig. Mijn hoofdtaak is lerares. 's Morgens en 's middags geef ik een groepje kinderen les in de speelruimte. Ik probeer hen spelenderwijs dingen bij te brengen. Als coordinator van de speciale kinderen probeer ik te voorzien in speciale behoeften die zij soms hebben en onderhoud ik het contact met hun ouders als dat er is. De term ‘speciale kinderen’ verwijst in Bethlehem House of Bread naar kinderen met een mentale of fysieke beperking, kinderen die doof of stom zijn en kinderen die afwijkend gedrag vertonen, bijvoorbeeld hyperactief zijn. De speciale kinderen volgen speciaal onderwijs op een andere school genaamd Hebron. Voorgaande jaren ging ik 's morgens altijd met de kinderen mee naar deze school om hen daar te begeleiden en bij te staan. Dit jaar ben ik echter voltijd als lerares aan het werk en gaat mijn collega Marivic met de kinderen naar Hebron. Verder help ik waar nodig. Soms val ik in als houseparent wanneer één van mijn collega's verhinderd is.

Hoeveel kinderen zitten er in de klasjes? 's Morgens geef ik les aan een klasje van acht kinderen. Zij zijn 2 tot 3 jaar oud. En ‘s middags heb ik een klasje van negen 3- tot 4-jaar oude kinderen.

Wat leer je de kinderen zoal in de playroom? Ik probeer de kinderen spelenderwijs dingen bij te brengen. In de morgen kleed ik de jongere kinderen aan en ik leer hen basisvaardigheden, zoals motorische vaardigheden en zindelijkheid. Daarnaast leer ik hen spreken en oefen ik basiskennis met hen, zoals vormen en kleuren. 's Middags leer ik de oudere kinderen goede manieren, bijvoorbeeld goedemorgen en sorry zeggen. Ook leer ik hen de basisbeginselen van dingen die ze op de basisschool zullen leren. Zo leer ik hen bijvoorbeeld lichaamsdelen benoemen en hun omgeving beschrijven, maar ook hun naam schrijven en de beginselen van het lezen.

Wat vind je het leukste aan je werk? Het leukste vind ik kinderen iets leren. Ik heb er plezier in om samen met hen activiteiten te doen. Ik hou van de kinderen.

Waarom ben je dit werk gaan doen? Iemand uit mijn barangay (wijk) werkte als houseparent bij Bethlehem House of Bread. Via haar ben ik in contact gekomen met Bethlehem House of Bread en heb ik gesolliciteerd. Toen ik hier begon te werken wist ik nog niet wat het werk in zou houden, maar in korte tijd ben ik van de kinderen gaan houden. Ik vind het erg leuk om met hen te werken en hou veel van hen, misschien wel omdat ik zelf geen kinderen heb.

Wil je nog iets zeggen tegen de mensen in Nederland die de nieuwsbrief lezen? Ik wil graag iedereen bedanken voor hun steun. De vrijwilligers die hier voor Filibata komen zijn allemaal erg aardig en vriendelijk. Bedankt voor jullie komst!


Muziekproject


Zoals in de vorige nieuwsbrief al werd vermeld, zijn we afgelopen februari gestart met een muziekproject. De kinderen in het kindertehuis Bethlehem krijgen wekelijks muziekles (vooral viool en gitaar). De lessen zijn inmiddels in volle gang. De kinderen spelen individueel maar vooral ook samen en vinden het heerlijk!



Het salaris van de muziekleraar kan op dit moment voor twee jaar worden gegarandeerd. We zijn nu al op zoek naar fondsen om ervoor te zorgen dat ook daarna de kinderen muziekles blijven krijgen. U kunt uw steentje bijdragen aan de continuering van de muzieklessen door een bijdrage over te maken op rekeningnummer 40.58.83.617 t.n.v. Stichting Filibata. Ook is het mogelijk een schenking voor een langere periode vast te leggen door middel van een notariële akte. Met zo’n schenking steunt u ons met een donatie maar krijgt u zelf een groot deel van het bedrag (40%) terug van de belastingdienst! U kunt er hier meer over lezen. Op deze manier zijn we verzekerd van inkomsten de komende jaren en kunnen we elk jaar wat geld besteden om het muziekproject voort te zetten. Bedankt!


Project ‘Guidance of abandoned and battered children’


Zo lang kan het soms duren op de Filippijnen… Weet u het nog? In 2005 zijn we gestart met een project om de begeleiding te verbeteren die de kinderen in de opvanghuizen krijgen. Opvoeden is sowieso een uitdaging maar dit geldt helemaal voor de opvoeding van kinderen die door ouders zijn verlaten, kinderen die ondervoed zijn geweest, mishandeld of wiens ouders zijn overleden. Zij zijn dikwijls getraumatiseerd maar worden daar zelden voor behandeld met professionele hulp.

Er was, en er is nog steeds, grote behoefte aan training van de ‘houseparents’ (verzorgers van de kinderen) die dag in dag uit bij de kinderen zijn. Wat doe je als je in je eentje 20 kinderen op tijd klaar moet hebben voor school, maar drie van hen willen niet meewerken? Wat doe je als kinderen je uitdagen om zo wat aandacht van je te krijgen? Hoe ga je om met pubers die zich ongepast uitdagend gedragen naar volwassenen, kinderen die andere kinderen knijpen, peuters die hun haren uit hun hoofd trekken, baby´s die niet stoppen met huilen? Wat is normaal gedrag per ontwikkelingsfase? En wat kun je met de kinderen doen als je eindelijk even tijd hebt om met ze te spelen? Allemaal vragen die leefden bij de houseparents en waar ze graag eens over wilden praten met elkaar. Maar de grote werkdruk (houseparents rouleren in shifts van 12 uur) en gebrek aan werkoverleg zorgen ervoor dat de houseparents zelden gelegenheid hebben voor overleg en het uitwisselen van ervaringen.

De afgelopen jaren hebben we, met financiële hulp van PLAN Nederland en de inzet van in totaal zes Nederlandse vrijwilligers, heel hard gewerkt om de houseparents en maatschappelijk werkers van pedagogische informatie en input te voorzien. Onze ambassadeurs hebben samen met lokale deskundigen teambuilding, speltraining en seminars georganiseerd en lokale psychologen zijn aangesteld. Ook is er een handleiding gemaakt en zijn er vergadermomenten geïntroduceerd. Tot slot heeft onze ambassadeur Ester in juni j.l. samen met het ‘Department of Social Welfare and Development’ (DSWD), een regionale overheidsinstantie, nog een training georganiseerd van drie dagen. Tijdens de training zijn verschillende modules behandeld waaronder effectief ouderschap, de ontwikkeling van kinderen, gezonde voeding, en de internationale rechten van het kind. Zeven NGO´s uit de regio hebben deelgenomen aan de training en hebben daarvoor een certificaat ontvangen.

Kortom, er is veel moeite gedaan om de houseparents te trainen. En het heeft geloond, zij zijn nu mondiger en weten beter wat wel of niet goed is in de begeleiding van de kinderen. Dit komt uiteindelijk ook de kinderen ten goede! Het is nu 2008 en we sluiten dit project af, het geld is allemaal uitgegeven. Zo lang kan het soms dus duren op de Filippijnen… We wilden geen geld over de balk gooien en vaak was het moeilijk om dingen voor elkaar te krijgen, maar met een lange adem is het toch gelukt om resultaten te boeken!


Jaarverslag


Sinds een paar maanden staat het jaarverslag van 2007 op de site van Filibata (Klik hier om het jaarverslag te openen). Het gaat goed met Filibata! We hebben veel geld besteed aan nuttige doelen. Bovendien zijn we de indirecte kosten van onze stichting erg klein gehouden. Vorig jaar hebben we maar 1% van onze uitgaven besteed aan overhead en daar zijn we trots op!


Onze nieuwe ambassadeur Amra


Op de Filippijnen is ongeveer een half jaar geleden een nieuw project gestart: het ‘Damascus Learning Center’. Dit is een schooltje voor 4-7 jarige kinderen uit arme gezinnen. De ouders van deze kinderen zijn vaak analfabeet waardoor ze nauwelijks in staat zijn hun kind cognitief te stimuleren. Op de Filippijnen moet je een test afleggen om te worden geaccepteerd op een basisschool. Dat is voor deze kinderen dus heel erg moeilijk. Dankzij het Learning Center kunnen de kinderen de test wel halen en zijn de ouders, die zelf vaak niet naar school zijn geweest, meer gemotiveerd om hun kind naar school te laten gaan.


Vanuit de Filippijnen kwam een tijdje geleden bij ons de vraag of we niet konden helpen bij de professionalisering van de leerkrachten op deze school. We zijn erg blij dat we een nieuwe vrijwilliger, Amra, bereid hebben gevonden deze taak op zich te nemen. Zij is leerkracht in Nederland en heeft veel expertise in huis die op de Filippijnen goed van pas komt! In de volgende nieuwsbrief zullen we speciaal aandacht besteden aan het Learning Center en Amra’s werkzaamheden.


Microkredietproject voor moeders


Vicky, een maatschappelijk werker in dienst van Bethlehem House of Bread, kwam begin dit jaar bij ons met een voorstel met de naam ‘Community Growth Venture’. Zij heeft in een vorige baan gewerkt met een vorm van microkrediet waarbij ouders, meestal de moeders van gezinnen, een kleine lening krijgen om een bedrijfje op te starten. Zij betalen deze lening wekelijks terug in kleine behapbare stukjes. De vrouwen verenigen zich in een groep van 20 tot 25 personen die samen een community vormen en ook samen verantwoordelijk zijn voor het op tijd terug betalen van het geld. De sociale controle en steun die hierdoor ontstaat is één van de grootste succesfactoren van het project. Een microkredietverstrekking gebeurt in de meeste gevallen met bemiddeling van een kredietverstrekker. Zo´n organisatie houdt er zelf 1% rente per lening aan over. Geld dat ook gebruikt had kunnen worden door de gezinnen zelf. Dat vindt Vicky zonde... Haar idee is om een kleinschalig microkredietproject te starten voor de moeders van kinderen die in Bethlehem naar school gaan en in de buurt van Bethlehem wonen. Deze kinderen komen uit zeer arme gezinnen. Het idee is om voor deze groep dezelfde microkredietmethode in te zetten maar dan zonder tussenkomst van zo´n commerciële kredietverstrekker.

Met hulp van de boekhoudster van het kindertehuis kan Bethlehem zelfstandig de kredieten verstrekken zonder rente in te houden. De vrouwen krijgen eerst een workshop om zich te bekwamen in een beroep dat hen goed ligt. Op die manier wordt ook duidelijk welke vrouwen echt gemotiveerd zijn om door te zetten. Vervolgens schrijven ze een klein bedrijfsplan. Vicky begeleidt hen daarbij. Bepaalde bedrijfsideeën die risicovol zijn gebleken of waarbij het lang duurt voordat er winst is, zoals een varkenshoederij, zullen niet goedgekeurd worden. Het moeten bedrijfjes zijn waarvan eigenlijk zeker is dat ze binnen een week al winstgevend zijn, al is het misschien maar minimaal. Denk daarbij aan een klein sari-sari winkeltje aan huis, een reparatiewinkeltje voor mobiele telefoons, een naaiateliertje, een kleine bakkerij aan huis of een fietsenmaker. Het geweldige van dit project is dat het zichzelf terugbetaalt. Ieder half jaar kan er een nieuwe groep starten met hetzelfde potje geld! Tussen iedere groep kan er geëvalueerd worden en wordt de voortgang van het project in kaart gebracht. Na een uitvoerig gesprek met Vicky over haar voorstel zijn we ontzettend enthousiast geworden over het plan. Het enthousiasme en de kundigheid van Vicky op dit terrein werken erg aanstekelijk! Met ‘slechts’ 2.000 euro aan donaties kunnen we dit project van start laten gaan. Bent u ook enthousiast en wilt u ons helpen? Maak dan een bijdrage naar ons over! Alle kleine beetjes helpen en in de Filippijnen is uw euro heel veel waard!


In contact met Filibata


Voor vragen, tips of een bijdrage kunt u ons mailen (filibata@filibata.nl).


Rekeningnummer 405883617

t.a.v. Stichting Filibata te Rijswijk


Deze nieuwsbrief wordt aan zoveel mogelijk donateurs, familieleden, vrienden, kennissen en collega's van Filibata verzonden. Het kan zijn dat u er geen prijs op stelt onze nieuwsbrief te ontvangen. Stuur ons dan even een mailtje: filibata@filibata.nl.



filibata@filibata.nl
www.filibata.nl

Stichting Filibata